Co przedstawia mapa i jak działają transmitery?

Mapa ilustruje wędrówki fok poprzez linie łączące ich kolejne obliczone pozycje geograficzne. W tym roku do do określania pozycji zwierząt po raz pierwszy zastosowaliśmy dwa rodzaje nadajników. 

Pierwsze, używane już przez nas urządzenie jest pozycjonowane przez system Argos. Nadajnik przyklejony do foczej sierści emituje sygnał radiowy, który trafia do urządzeń systemu zainstalowanych na satelitach krążących po orbitach biegunowych. Stamtąd dane przesyłane są do rozmieszczonych na całym globie stacji naziemnych, a następnie do centrum obliczeniowego. Aby sygnał z nadajnika trafił do systemu musi być wysłany w czasie kiedy nad obszarem, w którym nadajnik się znajduje, przelatuje odpowiedni satelita. Dokładność pozycjonowania nadajnika zależy od ilości i jakości sygnałów docierających do satelity w czasie jednego przelotu. Obliczone współrzędne geograficzne w systemie Argos dzieli się na klasy dokładności związane z wielkością szacowanego błędu pozycjonowania zależnego od ilości sygnałów użytych do określenia pozycji.

W przypadku zwierząt spędzających większość czasu w wodzie i często nurkujących sytuacja dobrego i dostatecznie długiego kontaktu nadajnika z satelitą, pozwalająca na uzyskanie współrzędnych o dużej dokładności, nie jest tak częsta jak moglibyśmy sobie tego życzyć. Dlatego przy śledzeniu wędrówek zwierząt morskich w tym systemie często uwzględnia się pozycje należące do gorszych klas dokładności. Stąd czasem zdarza się, że punkty oznaczające położenie foki pojawiają się na obszarach lądowych z dala od brzegu. Więcej informacji o systemie Argos można uzyskać na stronie http://www.argos-system.org.

Drugie urządzenie do określania pozycji używa specjalnego odbiornika GPS wykorzystującego technologię Fastloc™. Pozwala ona na uzyskanie niezbędnych do pozycjonowania danych w ciągu ułamka sekundy, co nie jest możliwe w przypadku zastosowania standardowego odbiornika GPS. Dzięki temu możemy określić pozycję foki nawet w momencie krótkotrwałego wynurzenia po długim nurkowaniu. Zastosowanie systemu GPS przynosi zmniejszenie błędu pozycjonowania do kilku metrów. Dane z urządzenia transmitowane są przez system telefonii komórkowej GSM, co wiąże się z ograniczeniem możliwości ich przesyłu do obszarów położonych w zasięgu stacji GPS. W przypadku Bałtyku jest to około 20 kilometrowa strefa wokół jego brzegów. Urządzenie przechowuje zebrane dane do czasu kiedy uzyska kontakt z siecią, dzięki czemu możemy uzyskać informacje zebrane podczas długotrwałego pobytu zwierzęcia z dala od brzegów. Zasadniczymi elementami tego lokalizatora są czujniki zanurzenia, ciśnienia i temperatury. Pozwalają one na badanie takich elementów zachowania fok jak czas i głębokość nurkowania połączone z profilami temperatury otoczenia, czas spędzany na lądzie czy pływanie na powierzchni wody.

<<< wstecz